Zasada działania i proces sitodruku
Sitodruk składa się z pięciu elementów: farby, skrobaka sitowego, płyty sitowej, podłoża i stołu drukarskiego. Podstawowa zasada jest taka, że wykorzystanie graficznej części płyty sitowej może odbywać się poprzez farbę, a nie graficzna część siatki nie przechodzi przez farbę. Ralki poruszają się po płycie sitowej i wyciskają farbę na podłoże poprzez część sita. Jednocześnie farbę drukarską można utrwalić w pewnym zakresie ze względu na lepkość samej farby. W procesie drukowania skrobak styka się liniowo z płytą sitową, a płyta sitowa styka się liniowo z podłożem, a oba styki liniowe są identyczne, linia styku nie jest ustalona i porusza się wraz ze skrobakiem. Przed drukowaniem, ze względu na pewną szczelinę między podłożem a płytą sitodrukową, podczas drukowania skrobak porusza się, płyta z siatki drucianej pod wpływem nacisku skrobak powoduje lekkie odkształcenie sprężyste, generując w ten sposób pewne napięcie, a na skrobak działa siła reakcji, to znaczy sprężystość płyty z siatki drucianej. Pod wpływem sprężystości podłoże i płyta sitowa stykają się tylko liniowo, a pozostałe części obu pojawiają się poza stanem, tak że atrament i sito pękają, aby zapewnić dokładność sitodruku i uniknąć zabrudzenia podłoża.
2.1.2 Jakość sitodruku
Na cały proces sitodruku składają się następujące elementy: sito, pasta, podłoże, sprzęt drukujący, środowisko. Wszystkie te czynniki mogą mieć wpływ na ostateczną jakość druku. Parametry wpływające na te czynniki są następujące:
1) Parametry drukowania i sprzęt drukujący: prędkość drukowania, docisk zgarniacza, odstępy między sitami, zgarniacz;
2) Zaczyn (tusz): właściwości reologiczne, stopień przyczepności;
3) Wersja sita; Średnica i siatka sita, grubość lateksu, rozwarcie i napięcie;
4) Środowisko: wilgotność i temperatura.
Rolą skrobaka jest określony kąt i prędkość wcierania pasty (atramentu) w otwór sita, a następnie dociskania do podłoża. Bardzo istotny jest dobór materiału skrobaka, który bezpośrednio wpływa na jakość druku. Skrobak ma kształt kwadratowego paska. Cztery długie krawędzie mogą służyć jako krawędź noża. Materiał skrobaka nie jest metalem, ale stosunkowo miękkim materiałem, zwykle gumą poliuretanową, jego twardość mieści się w przedziale Shaw A60 i Shaw A90. Twardość skrobaka dobierana jest zgodnie z wymaganiami procesu. Np. im mniejsza twardość skrobaka, tym wydrukowana figura będzie grubsza, ale krawędź druku będzie coraz bardziej rozmyta. Dlatego poprawienie twardości skrobaka może poprawić rozdzielczość drukowania. Jeśli jednak twardość jest zbyt wysoka, chociaż przezwycięża to wadę niejednoznaczności druku, spowoduje to nierówny efekt drukowania.
Kąt skrobaka odnosi się do kąta pomiędzy płaszczyzną podłoża lub płaszczyzną stołu a bokiem skrobaka wzdłuż kierunku drukowania. Ustaw rozmiar kąta ostrza w zależności od atramentu (zwykle na 45 stopni), im wyższa lepkość atramentu, tym większy kąt ustawienia ostrza, co wynika z wyższej lepkości atramentu, płynność jest słaba, dlatego zwiększa się nacisk rakla równoważny pionowemu naciskowi skrobaka na atrament, aby umożliwić transfer atrament z otworem siatki drucianej na podłożach. Zakres wartości kąta skrobaka wynosi 45 stopni - 90 stopni. Nacisk drukowania odnosi się do nacisku wywieranego przez skrobak na sito lub siły wywieranej przez skrobak na podłoże. W procesie drukowania, aby skompensować odstęp rastra, skrobak będzie wywierał pewien nacisk na sito, a następnie wytłaczanie atramentu na podłoże. Jeśli nacisk zgarniacza jest zbyt duży, spowoduje to deformację sita, powodują deformację grafiki drukarskiej, wpływają na dokładność druku, ale także zwiększają tarcie ekranu i skrobaka, skracają żywotność ekranu. Jeśli jednak nacisk zgarniacza jest zbyt niski, atrament nie wystarcza do przesiania na podłoże, co powoduje rozmycie obrazu i tekstu na wydruku, co skutkuje drukiem siatkowym lub wirtualnym. Ogólny nacisk ostrza jest kontrolowany w zakresie 70N-120N, w zależności od procesu.
Szybkość druku odnosi się do prędkości, z jaką skrobak porusza się poziomo wzdłuż kierunku drukowania. Ogólna prędkość drukowania utrzymywana jest na poziomie 120-300 mm/s. Szybkość drukowania jest określana na podstawie lepkości grafiki i farby. Im dokładniejsze są drukowane obrazy i teksty, im wyższa jest lepkość farby, tym niższa prędkość drukowania. Odstęp sita definiuje się jako odstęp sita przy braku sił zewnętrznych pomiędzy odległością między ekranem a podłożem. W procesie drukowania, jeśli odstęp sita jest zbyt mały ze względu na lepkość sama farba powoduje sklejanie się rastra z podłożem, co wpływa na dokładność sitodruku i czystość grafiki; zbyt duży odstęp sit powoduje konieczność wywarcia przez zgarniacz większego docisku druku, co skutkuje wzrostem naprężenia sita i skróceniem żywotności sita.
